தாயவள் குரலினில்
இசையானதென் தமிழே!
தயையுடன் தலை கோதும்
தந்தையவன் குறும் பேச்சே!
ஓதுமொரு உளியெடுத்து
செதுக்குமொரு ஆசானே!
செவி மடுத்துடன் வளர்ந்த
தோழனது தேன் பேச்சே!
விழியுணர் வழியிலெங்கும்
கண் நிறையும் கலை நீயே!
வடிவான தமிழே உனை
வணங்கிடவே பேறு பெற்றேன்!
எழுத்தாணி கொடுத்தே நீ
ஏற்றிவிட்டாய் ஏணியிலே!
பழுத்திட்ட பாசமூட்டி
கொழுத்திடவே வளர்த்ததும் நீ!
உழைப்பதுவே தொழுதலென
உணர்ந்ததுவும் உன்னாலே!
களைப்பில்லா களிப்பொன்று
விழைத்திட்ட செயலோனே!!
கந்தலாய் கலங்கிய நாளில்
தந்தையானாய்
தெளிந்திட உயர்ந்திட நானும்
பெருமிதமானாய்!
போற்றி உனக்கே!
