விளையாட்டு திடல்

கோலிக்குண்டு,

கிட்டிபுல்,

கன்னமூச்சியில் ரெண்டாகும்

தெரு.

எல்லாம்

தாத்தா காலத்து வீட்டு

நினைவுகள்!

சின்ன சின்ன

விளையாட்டுக்கள்.

ஊரே விளையாட்டு திடல்.

கிரிக்கெட், டென்னிஸ்,

வாலிபால்

விளையாட ஆசைபடுகிற

பிள்ளைக்கு  இடமே இல்லை.

இரு, நான்கு சக்கர

ஆக்கிரமிப்பின்

சின்ன சின்ன

இடைவெளிகளே

விளையாட்டு திடல்!

ஒரு வேளை

இந்த இடைவெளிகளை

பெருமிதத்தோட

நினைவுகூர்கிற

காலம் வரலாம்...
பேர பிள்ளைகள்  

காலத்தில்!

முதலீடு

தாறுமாறாய் எகிறுகிற

தங்கவிலை

நம்பிச் செய்யலாமாம்

முதலீடு

குவிகிறது கூட்டம்!

மூணாவது படிப்பை

பாதியில் நிறுத்திவிட்டு

ஒரு வேலை சோற்றுக்காய்

பாத்திரம் கழுவுகிறாளே

பக்கத்துக்கு வீட்டில்

பிஞ்சு தங்கம்...

நம்பிச் செய்யலாமே

முதலீடு!

நிச்சயம் சாதிப்பாள்!!

இரசனை

என்ன ஒரு 

அழகு!

என்ன ஒரு 

கம்பீரம்!

அடேயப்பா 

என்ன ஒரு நடை!

என்ன ஒரு செயல் திறன்!!

என்ன ஒரு 

இலாவகம்!

மயக்குதே நெஞ்சை...

என்னவொரு இனிமை!

எத்தனையருமையாய்

கோர்வையாய் வார்த்தைகள்,

வாக்கியங்கள்!

இரசனை தன்மைக்கு

எல்லைகளில்லை!

சின்ன திரை, பெரிய திரை, 

இலக்கியம், இசை, 

விளையாட்டு...

ஏதோ ஒன்றுக்கு 

அடிமை தான்!

சந்தடி பார்த்து 

சம்பாதித்து கொள்பவர்களுக்கும் 

இரசனை இருக்கத்தான் செய்யும்!

எங்கே தொலைப்பார்கள்

நம்மிடம் அடித்ததை? 

 

பரபரப்பாய்

பேச வைக்கிற,

கை தட்டி ஆரவாரிக்கிற,
கவலை தேய்த்து
கைகளில் கன்னம் தேக்கி வைக்க,
காரசாரமாய் விவாதிக்கவென்று
ஏதோ ஒன்று
போதுமாயிருக்கிறது!

பக்கத்துக்கு வீட்டு கதை
தொடங்கி
கிரிக்கெட், அரசியல்,
உலகப்பார்வை என
எல்லாவற்றிலும்
நேரம் தொலைத்து
தூங்கி போகிற வரை!

பிச்சைக்காரர்கள்

வெறுப்பும் கோவமுமாய்

விரட்டியடிக்கப்படுகிற 

பிச்சைக்காரர்கள்!

"உழைத்து சாப்பிட வேண்டும்"

அறிவுரை பேசுகிற 

குப்பனுக்கு 

கலர் டிவியும், 

பொங்கல் சோறும் தவிர 

இனி லேப்டோப்பும், 

வாஷிங் மெஷினும் கிடைக்குமாம்!

முதல் வலி?

நடு சாலையில் 

நெரிசல் அறியாது 

நிதானமாய் கடந்து போகிற...

நட்ட நடு வெயிலில் 

நிழல் தேடவும் தோணாது 

வெறிச்சோடி அமர்ந்து....

நாற்றமும் குப்பையும்

ஒதுக்க தெரியாது 

ஒன்றி போய்...

சேர்த்து வைத்தது பற்றியோ

சேர்க்க வேண்டியது பற்றியோ 

உணராது 

ஆங்கங்கே தட்டுப்படும் 

பைத்தியக்காரர்கள்  மட்டுமில்லை 

யாருமே உணரவில்லையோ 

ஜப்பானிய வலி!

புத்தம் புதிது

புது கற்பனை தானா?

இதற்கு முன் 

யாரேனும் சொல்லியிருக்க கூடுமோ?

இருந்து விட்டு போகட்டுமே!

உன்னைப்பற்றியதாய் 

இருப்பதாகையால் 

புத்தம் புதிது தான்!

ஒவ்வொரு கற்பனையும்!

தினமும் நடைபயிற்சி 

மிக நல்லது - நீ 

நடந்து போகிற சாலைவழி!

ஒரே கவிதை

தினமும் 

ஒரு கவிதை 

நீ ரசிக்க!

தினம் தினம்

ஒரே கவிதை 

நான் திளைக்க!

ஒரு கவிதை எழுத வேண்டும்

எப்போதோ எழுதிய 

கவிதைகளையெல்லாம் 

எடுத்து பார்க்கிறேன்.

விழி விரிக்கிறேன்!!

நான்
நானே தானா

எழுதியிருக்கிறேன்?

எதை எதையோ கிறுக்கி

இப்போதோ வீணடிக்கிறேன்.

ஒன்றும் உரு பெறாது 

அரை குறையாய் விந்தி நடக்கிறது

ஒவ்வொன்றும்!

எப்போது வருவாய்?

ஒரு கவிதை எழுத வேண்டும்! 

மூச்சடைக்கிற புகையிடையில்... 

முடிந்த வேலைகளை காட்டிலும் 

முடிக்க வேண்டிய வேலைகள் 

மூச்சு முட்டும்.

காதடைக்கிற இரைச்சல்,

என்ன கத்தினாலும் யாருக்கும் கேட்காது 

என்றாலும் யார் யாரையோ திட்டி விரைகிற

பயணங்கள்!

சிவப்பு விளக்கு விழுவதற்கு

சில நொடி முன்னதாக

கடந்து விடவே 

துடி துடிக்கும்! 

எப்படியோ விரட்டி

எதை எதையோ துரத்தி 

விடை தெரியாது நகர்கிற 

ஒவ்வொரு நாட்களுக்கும் 

உயிர் தருகிறாய் 

உன் 

பரிவான வார்த்தைகளால்!