The Valentine Question

Hang the questions high— the ones that the tyrants could never quite look in the eye.

After the pleas, the petitions,
and the prayers offered in the dark,
hope was "reconsidered."
But the sentence remained.
The ideology was buried anyway,
stuck in a head that didn't survive.

Now, someone digs up that dirt.
They take a story of rot—
of a man erased by the soil—
and polish it into a poem.

Commerce picks it up with cold hands.
A billion-dollar contract
is signed in the name of the dead.

So tell me, Valentines:
What exactly are we celebrating?
The thing we buried?
The aesthetic of a poem written
in a month where no birds sing?

Are we honoring the ink?
The tear-stained signature
at the bottom of a cell-block letter:
“From your Valentine.”

Or are we just celebrating
the reach of the empire?
Tell me, Valentines—
What is left to toast?

எண்ணுங்கள் எண்ணங்கள்

ஓட்டத்தின் வேகம்
ஒரு பொழுதும்
உயர்த்தியதில்லை
செயல் திறனை

நிமிடத்தின் நிசப்தம்
நிகழ்த்திடுமே 
உன்னத உள்நிலை  
உயர்வு  நிலை 

நோட்டத்தில் சிந்தனை
சிதறுவதால் 
நோக்கத்தில் தடம்புரள்
நேர்ந்திடுதே

எழுதிட, படித்திட 
எழுந்திடுமே - புதிர்
முடிச்சுகள் அவிழ்க்கிற
விடைகளுமே  

பாரத்தை ஓரத்தில் 
இறக்கி வைத்தே 
நேரத்தை இன்புற 
ஓடவிட்டே 

நெஞ்சத்தில் சேர்த்திட 
நல்லவைகள் 
எண்ணத்தின் வலுவினை  
ஏற்றிடுமே 

ஆயிரம் வழியுண்டு 
வெல்வதற்கு எனில் 
அள்ளிட அத்தனை  
செய்வதுண்டோ?

செய்வது ஒன்றேனும் 
நன்று செய்ய 
சொன்னோதோர் 
அவ்வையின் பேரனன்றோ?
அதை மறந்திட 
பயணங்கள் பயனுமுண்டோ?

சொல்லுங்கள் வாலன்டைன்ஸ்

ஆணையிடுபவர்களின்
ஆணவத்தை
எதிர்கொள்ள முடியாத
கேள்விகளை தூக்கிலிடுங்கள் 

வேண்டுதல்கள்,
விண்ணப்பங்கள் பின்
பிரார்த்தனையில் நின்றபடி
பார்வையின் திசை திரும்பிய 

நம்பிக்கையின் மறுபரிசீலனையில்
இரத்து செய்யப்பட்ட
தண்டனைகளிலும்
தலை தப்பாது புதைந்த
சித்தாந்தை
எடுத்த யாரோ ஒருவன்
புதைத்து, மக்கி,
தடம் தெரியாத கதையை
கவிதையாக்குகிறான் 

வணிகம் கையிலெடுத்து
பில்லியன் டாலர்
ஒப்பந்தமிடுகிறது 

எதைக் கொண்டாடுகிறோம்?
புதைக்கப் பட்டதையா?

பறவைகள் கூடாத
மாதத்தில்
கவி வடித்த
அழகியலயா?

“From your Valentine”
கடித முடிவின்
கண்ணீர் நனைந்த
கையெழுத்தையா?

விரிந்து பரவும்
வியாபாரத்தையா?

சொல்லுங்கள் வாலன்டைன்ஸ்
எதைக் கொண்டாடுவது?

யாரை காதலிக்கிறாய்?

வளைவுகள் நெளிவுகள்
வளைத்தவனவா?
எழுதிடும் உணர்வினில் 
எழுந்தனவா? 

உயிரதும் மெய்யுடன் 
இணைகையிலே 
மூவசை நாலசை 
இசைத்தனவா? 

ஓரசை நிறைத்திட 
ஓரத்திலே - நீ  
ஊடலை கைப்பிடி 
காத்திருந்து...

"உனக்கு காதல் என் மேலா  
தமிழ் மேலா?"

என்ன கேள்வியடி 
கண்ணே?

சொற்களின் அவசியம் 
செய்தவள் நீ 
அளவில்லா சந்தங்கள் 
அமைத்ததும் நீ 

இணைந்திடும் சொற்களின் 
சீரமைப்பில் - நான் 
சொக்கிட கற்பனை 
தந்தவள் நீ 

இத்தனை இன்பங்கள் 
உள்ளதென மொழியிடம் 
நெருங்கிட செய்ததும் நீ   

நான்
உன்னையுமல்லவா
காதலிக்கிறேன்!  

காதல் மவுசு

உனக்கொரு பரிசு
எனக்கொரு பரிசு
கொடுத்து அனுப்பி
பிறந்தது மனசு 

உலகமே மறுபடி
மாறிய தினுசு
எப்படி சொல்ல
திணறுற வயசு 

அப்பா அம்மா
காதல் மவுசு
தெரிஞ்சதனால
வந்த பவுசு

நினைச்சுட்டு தவிக்கிற
காதல் பழசு
நினைச்சத தெளிவா
பேசுற படிக்கு
தெளிவா வளந்த
தலைமுறை புதுசு 

ஆதாம் ஏவால்
குழப்பத்தை துரத்து
கடிச்ச ஆப்பிளு
பிடிச்சத விடுத்து
பேசுவோம் பேசுவோம்
பலப் பல கருத்து 

உனக்கொரு பரிசு
எனக்கொரு பரிசு
கொடுத்து அனுப்பின
இயற்கையும் எனக்கு
அனுப்பிய கவிதை
பகிர்கிறேன் உனக்கு 

நுகர்ந்திட விலையில்லா
மூச்சு காற்று
அனுப்பிய அன்பிலே
நிறைஞ்சு கிடக்கு 

முத்தத்தின் ஒத்தடம்
எடுத்து நிரப்பு
இறுக்கி பரவும்
காற்றிடம் அனுப்பு

நினைவுகள் நிரப்பி
தருபவள் இருக்க 
வேறு என்ன
வேண்டி கிடக்கு?

உந்து சக்தி

கனியன் பூங்குன்றனார் வழியில்

நாம் செல்வதால்

கடந்தும் நாடு பல

மிளிரும் தமிழின் ஒளி.

தாயுமானவரின் எண்ணம்

சுமந்தபடி

இயங்கும் செயல்கள் வழி

உலகே உயர்வு பெறும்.

தானாய் இயக்கமில்லை

என்னை செலுத்துகிற

உந்து சக்தியிலே

அணுக்கள் தந்தவர்கள்!

தாத்தன், ஓட்டனென

ஓடித் தாண்டி பல

பரன் பரை தந்ததடா 

பண்பவை அத்தனையும்!

நண்பன், சொந்தமென

தெரிந்தோர் மட்டுமில்லை

ஆசான் தந்ததென்பேன்

செய்யும் சிறப்பனைத்தும்.

உலக உருண்டையும்... சில தறுதலைகளும்!

இந்த கதையோட ஆரம்பம் ஒரு பெரிய 'வெடி' (Big Bang) ல ஆரம்பிச்சதுன்னு சொல்றாங்க. அது என்னவோ, நாம அங்க இல்ல... ஆனா அந்த வெடிப்புல இருந்து வந்த ஒரு தூசி தான் இன்னைக்கு சதா ஃபோன் தூக்கிக்கிட்டே திரியுது.

குரங்குல இருந்து வந்த குட்டி கோமாளி

முதல்ல நம்ம ஆளுங்க எல்லாம் மரத்துக்கு மரம் தாவிக்கிட்டு, பழம் தின்னுட்டு ஜாலியா தான் இருந்தாங்க. அப்புறம் என்ன லூசுத்தனம் வந்ததோ தெரியல, "நானும் மனுஷன் தான்"னு ரெண்டு கால்ல நிமிர்ந்து நின்னாரு நம்ம தாத்தா. நின்னுட்டு சும்மா இருக்காம, ஒரு கல்லு எடுத்து இன்னொரு கல்லுல தட்டி 'நெருப்பை' கண்டுபிடிச்சாரு.

அன்னைக்கு ஆரம்பிச்சது தான் இந்த 'டெக்னாலஜி' கொடுமை. சுட்ட கறியை தின்னதும் மூளை வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சிருச்சு. "ஏன் நாம கஷ்டப்பட்டு வேட்டையாடணும்? ஒரு இடத்துல தங்கி விவசாயம் பண்ணுவோம்"னு ஒரு ஐடியா பண்ணாங்க. அங்க தான் ஆரம்பிச்சது 'சொத்துத் தகராறு'.

ஆளப் பிறந்தவர்கள் (மன்னராட்சி காலம்)

கொஞ்ச நாள்ல, "இந்த ஏரியா, அந்த ஏரியா இந்த இடம் அந்த இடம்னு"ன்னு சண்டை போட்டுக்கிட்டாங்க. அதுல எவன் அதிகமா அடிச்சானோ அவன் 'ராஜா'. அவனுக்கு ஒரு கிரீடம், நாலு மந்திரிங்க, ஒரு குதிரை. பாவம் அந்த ராஜா நாலரை மணி நேரம் தான் ஒரு நாளைக்கே தூங்க முடியுமாம்.

இந்த ராஜாங்களுக்கு ஒரு வியாதி. இங்க இருக்குறது பத்தாதுன்னு, பக்கத்து நாட்டுல இருக்குற தங்கத்தையும், பொண்ணையும் தூக்கிட்டு வரணும்னு கிளம்பிடுவானுக வானரப் பயலுக. மாரத்தான் ஓடுற மாதிரி மைல் கணக்குல ஓடிப் போய் சண்டை போடுவாங்க. இடையில எவனோ ஒரு புண்ணியவான் "கடல் வழியா போனா சீக்கிரம் போயிடலாம்"னு சொன்னான். அவ்வளவுதான்... "வாஸ்கோடகாமா"ல இருந்து "கொலம்பஸ்" வரைக்கும் எல்லாரும் படகை எடுத்துட்டு கிளம்பிட்டாங்க.

வெள்ளைக்காரன் செஞ்ச வித்தை (தொழிற்புரட்சி)

நம்ம ஆளுங்க எல்லாம் ராஜா, மந்திரி, மண்ணாங்கட்டின்னு சுத்திட்டு இருந்தப்ப, அந்த பக்கம் ஒருத்தன் 'ஆவி இன்ஜினை' (Steam Engine) கண்டுபிடிச்சான். அதுவரைக்கும் கையால வேலை செஞ்சவன் எல்லாம் மெஷின் பக்கம் போனான்.

இந்த வெள்ளைக்காரங்க இருக்காங்களே... அவனுங்களுக்கு ஒரு குசும்பு. "நாங்க ரொம்ப நாகரிகமானவங்க, உங்களுக்கு டிரஸ் போட சொல்லித் தாரோம்"னு சொல்லி உள்ள வந்தானுங்க. அப்புறம் அவனுக இருக்கதையும் உருவிட்டு ஓடுன கதை தான் நமக்கு தெரியுமே. வந்த இடத்துல வியாபாரம் பண்றேன்னு ஆரம்பிச்சு, அப்புறம் "இந்த நாடே என்னோடது தான், மரியாதையா வரி குடு"னு சொல்லிட்டானுங்க. உலகமே அவனுங்க பாக்கெட்டுக்குள்ள போயிருச்சு. இப்பவும் கூட வெள்ளையா இருக்கவன் பொய் சொல்லமாட்டான்னு நம்பிட்டு திரியிற நமக்குத்தான் வைச்சான் பாருங்க ஆப்பு. அது கிடக்கட்டும், வெள்ளைக்காரன் கிட்ட இன்னும் இருந்திருந்தோம்னா எவ்வளவு முன்னேறி இருப்போம் தெரியுமான்னு ஒரு கூட்டம் பேசுமே… கேட்டிருக்கீங்க? அப்படியே செவுலத் திருப்பணும் போலத் தோணும். என்ன பண்றது சில விஷயங்களை காதுல கேக்காதது மாதிரி கடந்து போக வேண்டியிருக்கு. 

ரெண்டு 'பெரிய' சண்டையும்... ஒரு அமைதியும்

எல்லாரும் சொகுசா இருக்கும்போது, "எனக்கு ஒரு நாடு வேணும், உனக்கு ஒரு நாடு வேணும்"னு ரெண்டு உலகப் போர் நடந்துச்சு. கத்தி, கேடயத்தோட சண்டை போட்டவங்க, இப்போ 'ஆட்டம் பாம்' (Atom Bomb) வரைக்கும் வந்துட்டாங்க. உலகமே சுடுகாடாகுற நிலைமை வந்ததும் தான், "ஐயையோ... வேணாம்ப்பா... நாம ஒரு 'சங்கத்தை' (United Nations) ஆரம்பிப்போம்"னு சொல்லி சமாதானம் ஆனாங்க. 

இப்போதைய நிலைமை (டிஜிட்டல் உலகம்)

சண்டை முடிஞ்சதும் எல்லாரும் அமைதியா இருப்பாங்கன்னு பார்த்தா, இப்போ கைக்குள்ள ஒரு கருவியை வச்சிருக்காங்க. அன்னைக்கு ஒரு நாட்டு மேல சண்டை போட குதிரையில போனாங்க, இன்னைக்கு ஒரு ட்வீட் (Tweet) போட்டா போதும்... உலகமே பத்திக்கும்.

முன்னாடி 'மண்ணுக்காக' சண்டை போட்டோம், அப்புறம் 'பணத்துக்காக' சண்டை போட்டோம், இப்போ 'டேட்டா' (Data) க்காக சண்டை போடுறோம்.

அந்த பழைய குரங்கு இன்னைக்கு சூப்பர் மார்க்கெட்ல கியூல நிக்குது. ஆனா பாருங்க, அன்னைக்கு காட்டுல ஒரு பழத்துக்காக சண்டை போட்டான், இன்னைக்கு ஒரு கிலோ தக்காளிக்காக சண்டை போடுறான். வரலாறு மாறுது... ஆனா நம்ம மனுஷனோட அந்த 'நல்ல குணம்' (அடுத்தவன் சொத்தை ஆட்டைய போடுறது) மட்டும் மாறவே மாட்டேங்குது!

ஆதாரம்: 

Sapiens: A Brief History of Humankind – யுவால் நோவா ஹராரி (Yuval Noah Harari).

Guns, Germs, and Steel – ஜாரெட் டைமண்ட் (Jared Diamond).

The Wealth of Nations – ஆடம் ஸ்மித் (Adam Smith) & Das Kapital – கார்ல் மார்க்ஸ் (Karl Marx).

The Age of Extremes: The Short Twentieth Century, 1914–1991 – எரிக் ஹாப்ஸ்பாம் (Eric Hobsbawm).